Mała agentka i aparatka, weszła w nasze życie z impetem i gracją. Pustkę po Jagódce wypełniła podobną radością i iskrą. Ciekawska, nieustraszona i bystra, natychmiast zjednała sobie wszystkich i pokazała, że ma swoje zdanie. Dziecko wśród dorosłego gangu, bez skrępowania i kompleksów rywalizuje z dużymi chłopakami, nie pozwala sobie w kaszę dmuchać ani odesłać się do przedszkola. Pewna siebie, kontaktowa i rozgadana, nie boi się obcych ludzi, odkurzacz ma w nosie, nie ustąpi na milimetr. Jej ulubionym gangusem okazał się Prezes Edi, są do siebie podobni – ekstrawertyczni i niewzruszeni drobnymi niedogodnościami. Edi może w ten sposób realizować swoją opiekuńcza pasję, a Jagienka z cierpliwością i oddaniem znosi smyranie jego wielkim jęzorem. Jest w końcu wciąż dzieckiem, które potrzebuje więzi.